بازدید کننده گرامی، لطفا نوشته های خود را برای انتشار در این تارنما به ایمیل این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید  بفرستید

 

همزمان با چهلمین سالگرد انقلاب اسلامی ایران، شورای امنیت ملی ایالات متحده در اشاره به سیاست خارجی این کشور در ارتباط با ایران، گزارشی را تحت عنوان «نگاهی به استراتژی ایالات متحده در قبال ایران» منتشر کرده است که در ادامه متن آن را می خوانید:

هدف اصلی استراتژی رئیس جمهوری دونالد ترامپ در قبال ایران تغییر نظام مند در اقدامات خصمانه و بی ثبات کننده جمهوری اسلامی از جمله مسدود کردن همه مسیرهای دستیابی به سلاح های هسته ای و صادرات تروریسم است. تحت هدایت رئیس جمهوری کمپین اعمال فشار حداکثری در اولویت قرار گرفته و فشار بی سابقه ای بر اقتصاد ایران وارد، و تهران را به انتخاب های سخت وادار کرده است. در حالی که جمهوری اسلامی 40 سالگی خود را جشن می گیرد، جا دارد که چگونگی پیشبرد این استراتژی و شیوه ادامه آن مورد بررسی قرار بگیرد.

ممکن است که روح الله خمینی در علوم اسلامی و فقه شیعه علامه دهر بود. ولی بی تردید، نه در امور کشورداری چیزی می‌دانست و نه از الفبای روابط بین المللی کوچکترین آگاهی داشت.
خمینی بزرگترین زیان را به سرزمین ایران و ملت ایران وارد آورد و اکنون جانشینان و جایگزینان او نیز در این بی کفایتی و بی لیاقتی و بی تجربگی دست کمی از پایه گذار حکومت اسلامی خود ندارند.
یک سرزمین ثروتمند، با یک مردم با استعداد و سخت کوش را تحویل گرفتند و در ظرف چهل سال، کشوری را که به سوی شکوفایی و پیشرفت گام بر می‌داشت، به چنان فلاکتی کشاندند که وضع زندگی مردم آن به سطح بنگلادش و زیمبابوه و ونزوئلای نگون بخت نزول کرده است.

بمناسبت چهلمین سال فروپاشی نظام شاهنشاهی، ویدیوهایی از مصاحبه های آیت اله خمینی در زمانیکه در شهر کوچک نوفل لو شاتو در فرانسه اطراق کرده بود در فضای مجازی انتشار یافته است. بعضا، بسی بسیار آموزنده و رمزگشای جلوس روحانیت برهبری خمینی بر مسند قدرت اند. بخش کوچکی از یکی از این مصاحبه ها نظر این نگارنده را بخود جلب کرد که آنرا در اینجا بمضمون نقل میکنیم و خوانندگان میتوانند اصل مصاحبه را در لینک پایان مطلب مشاهده نمایند.

مصاحبه کننده، آیت الله خمینی را که چار زانو بر زمین نشسته و چشم بزیر دوخته است مخاطب قرار میدهد و میپرسد که شما یک مرد روحانی و مذهبی هستید و کار خود را با مذهب شروع کرده اید، چه شده است که ناگهان از سیاست سر در آورده اید. آیا دیگر مذهبی نیستید و یک مقام سیاسی هستید؟

امسال مراسم سالگرد انقلاب اسلامی، به گواهی عکس ها و ویدئوهای آزاد، و حتی عکس هایی که در سایت های دولتی (و پس از گذشتن از فیلترها و دستکاری های متداول این حکومت) منتشر شده، کمرنگ تر از همیشه بود. از این تصاویر به روشنی می شد دید که با همه ی هزینه هایی که برای راهپیمایی چهلمین سال فاجعه ی انقلاب اسلامی از جیب مردمان فقیر ایران صرف شده، و با وجود شرکت اجباری (مستقیم و غیرمستقیم) کارمندان دولتی و خانواده ی کارمندان سازمان های وابسته به دولت و حکومت، تعداد بسیار کمی در اين راهیپمایی دولتی شرکت کرده بودند؛ تا جایی که تعداد پلاکارت های رنگارنگ چندین متری در برخی از خیابان ها و شهرها بیشتر از تعداد راهپیمایان بود.

ترسو پس از شکست دهن کجی می‌کند. شجاع پس از شکست جری تر شده و میجنگد یا میکشد یا کشته میشود
این مسئولیت جامعه شناسان ماست که ریشه‌های ترسو بودن ما را تشخیص داده و بدنبال مداوای آن باشند وگر نه ما همیشه اسیر نظام‌های دیکتاتوری خواهیم ماند. در خیابان‌های تهران ماموران گشت و ارشاد معمولا چند زن محجبه و یک یا دو مامور سپاه جلوی زن جوان به اصطلاح ایشان بد حجابی را میگیرند و با او وارد بحث و مشاجره میشوند که اغلب کار به نزاع و فحاشی میکشد و بعد هم زن جوان بینوا را کشان کشان به سوی اتوبوس ارشاد میبرند و در این مقطع حد اقل ده تا بیست مرد و زن جوان و پیر رهگذر به تماشای این واقعه می ایستند و با تمام دردناک بودن این تجربه هیچکدام شجاعت اینرا ندارند که از حقوق فردی زن جوان دفاع کنند و با دخالت خود حتا اگر به نزاع و در گیری و حتا دستگیری بکشد باعث عقب نشینی ماموران شوند. شکی نیست که اگر این کار را بکنند و این واقعه در تمام نقاط شهر و کشور رخ دهد نظام اسلامی مجبور خواهد شد عقب نشینی کرده و کاری به حجاب زنان نداشته باشد. یا وقتی ماموران نظام در یک محله شروع به بستن و آماده شدن زدن شلاق به یک بدبختی که آبجو یا شراب خورده مینمایند رهگذران با شجاعت دخالت کرده و ماموران را فراری دهند، نظام این بساط شلاق زدن در ملا عام را که نشان بربریت است تعطیل خواهد کرد.

در سال‌های زندگی، ۴۰ سالگی سال شاخصی است. یک برداشت رایج بر آن است که انسان در چهل سالگی، هوا و هوس‌های دوران جوانی را که ریشه در شور و غرایز طبیعی دارد، پشت سر می‌گذارد و به دورن پختگی و کار آزمودگی پا می‌نهد. ۴۰ سالگی رویدادهای سیاسی نیز بی‌شباهت به چهل سالگی انسان‌ها نیست. مگر نه آن است که رویدادهای تاریخی و سیاسی نیز محصول کنش‌های مثبت و منفی انسان‌ها هستند؟ بی‌جهت نیست که در پژوهش یک رویداد، کنش‌های انسان‌های دخیل در آن واقعه نیز مورد کاوش قرار می‌گیرد. اما در عین حال می‌دانیم که وقتی رویدادی تاریخی واقعیت یافت، وجودی مستقل از ایجادگرانش خواهد داشت. پدیده‌های تاریخی و سیاسی زندگی مستقل خویش را جدا از وجود ایجادگرانش سپری خواهند کرد. پدیده‌های سیاسی و تاریخی، زاده می‌شوند، دوران کودکی و جوانی را طی می‌کنند و در نهایت پیر می‌شوند و سر انجام زوال می‌یابند.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند ، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود. برای پیشگیری از اشاعه واژه های غلط که امروزه در اینترنت متداول شده است خواهشمندیم اگر با املای نادرست واژه ای در این مطلب روبرو می شوید آنرا به ایمیل نهاد مردمی اعلام فرمائید.

 

سرزمینمان ایران

sarbazan.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image19.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید