هم میهنان،
درآستانه یکمین سالگرد امضای قرارداد خیانت‌بار رژیم حقوقی دریای خزر توسط مسئولان جمهوری اسلامی در قزاقستان هستیم. قراردادی که امضاکنندگان التزام داده‌اند به تصویب مجلس برسانند. این کنوانسیون، مالکیت کشورها بر بستر و زیربستر دریای خزر را نه بر اساس رژیم حقوقی مشاع و اصل «تساوی حقوق»، که قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ بر آن استوار بودند، بلکه بر اساس «خطوط مبدأ» و در چارچوب «توافق بین کشورهای با سواحل مجاور و مقابل» تعیین و، در نتیجه، مالکیت ایران را بر بستر و زیربستر دریا به حدود یازده تا سیزده درصد و بر منابع فسیلی قابل دسترسی دریاچه به زیر یک درصد می‌رساند. منابع فسیلی‌ قابل دسترسی‌ که در بدبینانه‌ترین تخمین‌ها، ده‌ها میلیارد بشکه نفت و بیش از یکصد تریلیون فوت ‌مکعب گاز طبیعی برآورد اولیه آن است و هزاران میلیارد دلار، یعنی چندین برابر کل درآمد نفت ایران در طول تاریخش، ارزش دارد.

به نظر می‌رسد که پوتین و روسیه با نفوذ بالایی که در حکومت جمهوری اسلامی دارند، موافقت علی خامنه‌ای را، برای تدوین رژیم حقوقی جدید، کسب کرده‌اند، اما حتی بر اساس اصل ۷۸ قانون اساسی همین جمهوری اسلامی نیز، «هر گونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است مگر اصلاحات جزیی با رعایت مصالح کشور، به شرط اینکه یکطرفه نباشد و به استقلال و تمامیت ارضی کشور لطمه نزند و به تصویب چهارپنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد».

 نگذاریم نام مان به نادانی در تاریخ ثبت شود

بنیاد میراث پاسارگاد

امضای قرارداد شرم آور«آکتائو» در 21 مرداد 1397 از سوی حسن روحانی، رییس جمهور حکومت اسلامی حاکم بر ایران و واگذاری سهم ملت ایران در دریای کاسپین به کشور روسیه و متحدانش، گام دیگری در به حراج گذاشتن میراث ملی و طبیعی مردمان ایران، به وسیله ی حکومتی ست که 40 سال جز ویرانی و یا بذل و بخشش ثروت های تاریخی و طبیعی ایرانیان کاری نداشته است.

ما، در اکتبر 2007، (مهر 1386) در بیانیه ای که به شکل گسترده ای منتشر شد، این خیانت را پیش بینی کرده و به مردمان ایران هشدار داده بودیم. (*) ولی متاسفانه کمتر افرادی به آن توجه کرده و اکنون کار به جایی رسیده است که تنها مجلس اسلامی باید برای از دست رفتن بخشی از ایران تصمیم بگیرد؛ جایی که بیشترین افراد آن سرسپرده حکومت ایران ستیز اسلامی هستند.


بزرگترین دریاچه جهان دریاچه مازندران (کاسپین) حدود ۱۲۰۰ کیلومتر درازا و پهنای آن تا ۴۳۵ کیلومتر است. بخش شمالی این دریاچه بسیار کم‌عمق و جنوب آن عمیق است. گنجینه دریاچه مازندران (کاسپین) دریائی از نفت و گازاست که مقدار آن از کل نفت و گاز ایالات متحده آمریکا افزونتر میباشد. در آبهای بخش جنوبی دریاچه مازندران (کاسپین)، ٩٠درصد از کل ماهیهای خاویاری سرتاسر جهان رشد میکنند. خاویار این ماهی ها، به بهای گزافی در بازارهای جهانی بفروش می رسد و بهمین دلیل روسها همیشه چشم طمع براین گنجینه داشته اند.
همزمان با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، چهار کشور نوبنیاد حاشیه ای: روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان خواستارتقسیم سطح آب دریاچه بین پنج کشورحاشیه نشین بودند. آنها تقریباً سه دهه درآن مورد، بحث و جدل داشته اند. گرچه طبق قراردادهای ١٩۲١ و١٩٤٠ با شوروی سوسیالیستی، از نظر حقوق بین المللی ۵٠ درصد از دریاچه مازندران، به ایران تعلق داشته و با توجه بر بقای اعتبار این قراردادها درمورد کشورهای نوبنیاد حاصل از فروپاشی شوروی، بر پایه ی اصل جانشینی کشورها و اعلامیه ١٩۲١ آلما آتا، تعلق آن به کشور ایران غیر قابل انکار ونقض قرارداد میباشد.


اخیرا بیانیه ای توسط سه تن از مبارزان و آزادیخواهان درون مرز به نامهای حجت اله رافعی، بهفرلاله زاری و رضوانه خان بیگی صادر و از امضا کنندگان بیانیه معروف ١٤تن، درخواست نموده اند با توجه به خواست اکثریت جامعه، شاهزاده رضا پهلوی را بعنوان آلترناتیو جمهوری اسلامی و رهبر انحلال طلبی رژیم اسلامی در ایران در دوره گذار تا تشکیل دولت موقت معرفی کنند، تا شائبه هرگونه سواستفاده از جنبش دموکراسی خواهی ملت ایران از میان رفته و هم مردم و هم رهبران و اعضای جریانات سیاسی بتوانند با اتکا به این حلقه مفقوده برای آغاز حرکت عظیم مردمی امیدوار بوده و با اعتماد قدمهای بعدی را بردارند.

در ادامه تلاش‌های مدنی و مسالمت جویانه ۱۴ نفر از فعالین مدنی و مبارز درون کشور که با انتشار بیانیه‌ای خواهان پشتیبانی هم میهنان برای رهایی کشور از چنگال فرقه تبهکار اسلامی حاکم در ایران شده بودند، اینک بیانیه ۱۴ کنشگر مدنی حوزه حقوق زنان در داخل کشور برای گذار از جمهوری‌اسلامی انتشار یافته که آنها نیز اعلام نموده اند مصمم هستند با شیوه‌ای مدنی و بدون خشونت، مبارزه خود را همچون پیش‌قراولان آزادی وطن با گفتن "نه به جمهوری اسلامی" تا رسیدن به خواسته‌های کامل خود ادامه دهند. همچنین با اعتقاد به تساوی حقوق زن و مرد در تمامی عرصه‌ها مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر، خواستار حکومتی سکولار دموکرات با حفظ تمامیت ارضی ایران عزیز هستند که بتواند تضمین کننده حقوق زنان جامعه باشد.

تلاش های مدنی و بدون خشونت قشر های وسیعی از ملت ایران که طی تظاهرات اعتراضی گسترده و یا مقطعی از دیماه ۱۳۹۶ آغاز و تاکنون ادامه یافته است، حاوی شعارها و درخواست هائی است که مسئولیت مشکلات اقتصادی، معیشتی و مدنی را مستقیما متوجه مقامات عالی جمهوری اسلامی و سیاست هایشان نموده و خط بطلانی بر جناح های حکومتی اعم از اصولگرا و اصلاح طلب کشیده است.

فراخوان های تظاهرات صنفی و یا مدنی کماکان ادامه دارد و حتی تعدادی از هم میهنان مبارز و شجاع به مبارزات اعتراضی فردی روی آورده اند که نوید بخش ورود مبارزات آزادیخواهانه ملت ایران برای رهائی کشور از چنگال فرقه اسلامی و تبهکار حاکم بر ایران، به مرحله ای نوین و اعتلا یافته است.

بازدید کننده گرامی، مطالبی که در این تارنما منتشر می شوند، در راستای آگاهی رسانی و باور و احترام به آزادی اندیشه و بازتاب آزاد آن است و لزوما بیانگر مواضع و دیدگاه های نهاد مردمی نیست و همواره نویسندگان پاسخگو خواهند بود.

 

سرزمینمان ایران

original_2579.jpg

آرشیو سیمای نهاد مردمی

مبارزات مردمی

Image2.jpg

از فیس بوک نهاد دیدن کنید